بفرماندهى خود كسى را انباز نيارد . سخن مفسّرين : مجمع : اين سوره بمكّه نازل شده است مگر آيت « وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ تا آخر » كه بمدينه نازل شده است در داستان عيينة بن حصن فزارى و عدد آياتش به حساب قاريهاى بصره صد و يازده است و به حساب كوفيها صد و ده ، و به حساب شاميها صد و شش و بحجاز صد و پنج آيه حساب شده است . طبرى : عكرمه از ابن عبّاس نقل كرده است : قريش نضر بن حارث و عقبة - ابن أبى معيط را بمدينه فرستادند تا با علماى يهود ملاقات كند و اخلاق و گفتار پيغمبر را براى آنها نقل كنند و آنها درستى و نادرستى دعواى آن حضرت را روشن كنند ، علماى يهود كه اين أشنيدند گفتند : شما از او بپرسيد سرگذشت شگفت آور آن جوانان كه بروزگار نخستين رفتند و مردند چه بوده است و نيز آن مرد كه به همه جا ميرفت تا مشرق و مغرب زمين را ديد كه بود و چه كرد ؟ و باز بپرسيد كه روح چى است ؟ اگر جواب اين پرسشها را گفت او پيغمبر است پيروش شويد و گر نه دروغ - ساز است خود دانيد با او . آن دو عرب بمكّه برگشتند و بياران خود گفتند و همه - شان و پرسشها را بپيغمبر عرضه داشتند . آن حضرت فرمود ببامداد پاسخ شما را ميگويم و انشاء اللَّه بر زبان نياورد ، آنها رفتند و پيغمبر پانزده روز از رسيدن جبرئيل و شنيدن وحى محروم شد و نتوانست جواب اعراب را بگويد آنها آغاز بدگوئى و زشتى كردند و آن حضرت سخت آزرده دل بود كه جبرئيل اين سوره ى اصحاب كهف را براى پيغمبر آورد و خبردارش كرد كه اندوه بر كفر و انحراف اعراب نيكو نيست و قصّهء جوانان و آن مرد جهانگرد را براى او روشن كرد و در تعريف روح گفت « قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي » . « لَمْ يَجْعَلْ لَه عِوَجاً قَيِّماً » 2 طبرى : چون عرب كلمه ى « عوج » با صداى زير عين را براى كجيهاى معنوى و غير محسوس به كار ميبرد مثل كجى در دين از اين جهت با كسر عين آورده شده است يعنى قرآن كجى و تمايل از حقّ ندارد و مستقيم